TC '83 Bocholtz
Home - Nieuws uit 2014
Geen koppeltijdrit
TC 83 kicker koppeltijdrit tafelvoetbal Helaas, helaas...en jammer van het organisatiewerk, maar de koppeltijdrit werd niet verreden. Het druppelde buiten...en dat is voor de meeste renners een teken dat de organisatie ter verantwoording moet worden geroepen. Die gaf geen krimp en gelaste de tijdrit niet af. Maar aangezien er maar twee renners in TC83-outfit aan de start stonden, bleef er geen andere mogelijkheid over. De activiteit werd snel omgezet in een nieuwe: koppelvoetballen...
(geplaatst op 4-10-2014)
De "Torten-tour" door Duitsland
Zondagochtend en klaar voor de eerste rit na 2 maanden. Een blessure en een welverdiende vakantie hebben ervoor gezorgd dat ik al die tijd mijn draadezel niet heb kunnen berijden. Samen met John Bindels, Hans Besse en Georg Doerenkamp zou de rit naar Beek en terug gaan. Hans zou daar een leuk restaurant weten om er een kop koffie met taart te nuttigen. Ik dacht nog: Beek, daar is toch niets waar je koffie en taart kunt krijgen, maar ik zou me laten verassen. Vanuit Bocholtz ging het richting Landgraaf om daar Hans op te pikken. Via de Grensstraat ging het Duitsland in en ik zag in geen velden of wegen Beek dichterbij komen, maar dat zou uiteindelijk wel goed komen. TC 83 taart torten tour Op enig moment ging er bij mij een lichtje branden toen een bordje Beeck langs de weg opdook. En ja hoor, hier waren we tijdens een eerdere rit toch al eens geweest. De fiets in het fietsenrek en klaar voor Kaffee und Kuchen. Mij niet gezien, zei ik. Eerst die vakantie kilo's eraf. Het was er best druk zo vroeg in de ochtend. Binnen in het restaurant werden 4 koffie en 3 stukken kwarktaart besteld. Met ontzag keek ik naar de borden taart die aangereikt werden en was ik blij dat ik hier niet aan mee hoefde te doen. Georg en John werkten zich moeiteloos door de berg kwark met kersen en slagroom heen. Hans had de nodige moeite en deelde zijn portie nog met John, die ook dit nog burgemeester maakte. Op de terugweg richting Bocholtz waren de laatste kilometers voor mij moeizaam. Twee maanden niet fietsen voel je na 76 kilometer toch wel in de benen.
(geplaatst op 4-10-2014 door Pierre Cobben)
Tour de Kirchroa
Evenals de voorgaande jaren waren er renners van TC83 op 23 augustus present in de Tour de Kirchroa, een wedstrijd voor bedrijventeams door het centrum van Kerkrade. Maar liefst 41 teams stonden aan de start en het team van Lombardini BV (bestaande uit 'baas' Renato, Leon Smeets en Paul Knoben) behaalde er een mooie 24e plaats. Dat was verre van de gewenste top 10 klassering, maar het leverde in ieder geval mooie plaatjes op. En luide aanmoedigingen van een aantal clubgenoten!
TC 83 tour de kirchroa renato lombardini leon smeets paul knoben
(geplaatst op 4-10-2014)
EPO of knoflook?
Zowel de winterperiode als de zomervakantie is een goed moment voor bezinning. Kies je voor een vakantie-zonder-fiets, dan is deze tijd bijzonder geschikt om je te verdiepen in je kunnen. TC 83 Pascal EPO knoflook Hoe rijd ik beter dan de ander? Dat is meestal de meest cruciale vraag. Lukt het niet met trainen, dan zijn er wellicht andere middelen te vinden. Boeken worden dan ook verslonden tijdens de vakantie. Het boek "de kunst van het dalen" is prima leesvoer voor de renner die als een 'oud wijf' de helling afduikt en dit wil verbeteren. Ook vanuit de EPO-periode is nog wat te leren. In Turkije besteed Pascal Paulissen zijn vrije tijd aan verdieping in dit verboden hulpmiddel. Want trainen tijdens de vakantie is voor Pascal not done. Te warm, te veel lekkere drank, te veel mooie vrouwen. Een ander verrassend middel gebruikte Pierre Bindels in de Sweikhuizenrit. De avond tevoren had hij gegeten bij de Griek. Veel vlees met nÚg meer knoflook. En met name dat laatste zorgde ervoor dat de hele groep op eerbiedige afstand bleef. Pierre had het goed voor elkaar. Zelfs toen de renners het idee kregen dat ze van zijn geur ook weinig last hadden als ze vůůr hem gingen rijden. Pierre vond het allemaal prima. Vanwege de sterke wind was de laatste positie voor hem geen enkel probleem...
(geplaatst op 19-8-2014)
Vakantie
Vakantie betekent voor de meeste renners rust, niet fietsen, aandacht voor het vrouwtje. Gelukkig gaat deze periode van een aantal weken weer vlot voorbij en rond deze tijd melden de renners zich weer aan de start. Afgelopen zondag kreeg de A-ploeg een overigens niet al te moeilijke rit in de Eifel en de Ardennen voor de wielen. Al in de berichtenstroom voorafgaand aan de rit gaven diverse renners al aan dat ze kampten met een conditieachterstand. Zondagmorgen (9 renners aan de start) ontstond dus al heel snel een gevecht om de laatste plaats in het peloton. De ene noemde het rode lantaarndrager, de ander wieltjeszuiger, Windschattenfahrer of gewoon profiteur. Feit was wel dat er meerdere van dit soort renners meereden. Het tempo, dat uitsluitend door Jos Claessens en Paul Knoben werd onderhouden, was in het begin niet al te hoog. Er werd nog volop gekletst achter de ruggen van de koprijders. Maar toen Jos en Paul na 30 km afspraken het tempo maar eens te verhogen, verstomden de geluiden. Muisstil werd het. Zů stil zelfs dat Paul kilometers later maar eens omkeek of de rest van de groep er nog wel was. Gelukkig...ze waren er nog allemaal...plakkend aan elkaars wiel, op een lint, harkend en vooral zwetend. In het tweede deel van de rit vonden enkele renners gelukkig hun tweede adem en droegen ze een steentje bij aan het kopwerk. Anderen kregen helaas de ene inzinking na de andere. Maar hoe dan ook...iedereen is goed thuisgekomen.
(geplaatst op 10-8-2014)
Stijf...in de gewrichten
Afgelopen zondag stond de Ardennentrip op het programma. Ondanks (of misschien wel dankzij) de zware rit werd er in het begin vooral ontspannen gefietst en gekeuveld. De zes aanwezige A-renners hadden het niet over deze rit, ook niet over de Tour de France of over Roda, maar wel over...hun mannelijkheid en hun prestaties thuis (klussen en auto wassen worden hier niet bedoeld). Dat werd ingegeven door een voorval op zaterdagavond, toen Willy Janssen dacht dat hij het gepiep van een bericht van zijn clubgenoten hoorde maar het bleek het gepiep van zijn bed te zijn. Hierover werd hij natuurlijk uitgebreid aan de tand gevoeld. Het vraaggesprek werd aangevuld door het ene na het andere hiermee vergelijkbare verhaal. Blijkbaar zaten er diverse 'ervaringsdeskundigen' in de groep. Eerlijk toegegeven, de verhalen dwongen wel respect af. Van afgetrainde kerels mag je ook wat verwachten.... Toch bleek de werkelijkheid ietsje anders. Bij het begin van de bosbeklimming naar Baraque Michel was een slagboom over de weg geplaatst. Het was lachwekkend om te zien hoe de mannen dit obstakel 'namen'. Er overheen was al helemaal geen optie. Er onderdoor lukte wel, maar met behulp van de ploegmakkers. De gewrichten werken duidelijk niet meer mee. Zouden die andere, hoogstaande prestaties toch niet ietsje overdreven zijn?....
(geplaatst op 29-7-2014)
De (sluwe) bui van Pierre
Even voorstellen: Pierre Bindels, een vaste waarde in het A-peloton. Pierre is een levensgenieter, bourgondiŽr, echt clublid en vooral een gezellig persoon. In de groep binnen WhatsApp heeft Pierre een spilfunctie. Het maakt niet uit wat je in de groep gooit, je krijgt heel snel antwoord van Pierre, waar hij zich ook bevindt en hoe laat het ook is. 's Morgens heel vroeg, 's avonds heel laat, op vakantie in Curacao, een bericht op z'n telefoon heeft absolute prioriteit. Ook Tiny weet bij een greep naar het nachtkastje dat de fietsclub enige voorrang geniet... Pierre is ook de man van de 'buien'. Hij is onze 'weerman' en heeft een oog voor aankomende regenbuien.
Afgelopen zondag stond een tocht over het Dak van BelgiŽ (de Botrange) op het programma. Een zware rit door de Ardennen, bedoeld voor de meest enthousiast renners. Een berichtenronde binnen WhatsApp op zaterdagavond wees op veel interesse, doch eenmaal zondagmorgen, na een bericht van Pierre over een aankomend buitje, kwam de ene afmelding na de andere. Pierre had nog slecht zicht, een zwaar hoofd en prefereerde een warme omgeving bij zijn Tiny. Hij nam zich echter wel de tijd het bericht te sturen met vervolgens een ongelofelijke uitwerking. Slechts drie renners stonden aan de start (Renato Lombardini, Rob Ritzen en Paul Knoben). Zij doorzagen de bedoeling van Pierre meteen. Pierre is namelijk koploper in het kilometervreterklassement. Door de vele afmeldingen zou hij niks verliezen op zijn concurrenten, dat was de redenering. Renato deed zondag vooral goede zaken en neemt de koppositie over van Pierre. Verder filosoferend kwamen de drie renners tot de conclusie dat Renato vanwege vakantie de koppositie weer snel aan Pierre zou moeten afgeven. Hoe is dit te voorkomen? Een list werd bedacht en de conclusie was dat een bui de oplossing is. Met alle mogelijke middelen zal het gekletter op het dak en de ramen ervoor moeten zorgen dat Pierre in bed blijft. Het is wat geregel maar de kans op het beoogde resultaat is groot. Met wat alcohol op zaterdagavond zal dit plaatselijke buitje z'n effect zeker hebben.
Nu maar hopen dat Pierre dit niet leest...
(geplaatst op 19-7-2014)
Henk Jongen Classic, 22 juni 2014
Bij de prachtige foto's van Paul Knoben hoort natuurlijk ook een begeleidend artikel over onze gezamenlijke tocht, ter nagedachtenis aan ons clublid Henk Jongen. We vertrokken om 9 uur bij de DIKKE KEI. TC 83 Henk Jongen classic Godfried Stoffers, herstellende van een flinke val, kwam ons persoonlijk uitzwaaien. We waren met zo'n 15 renners. Een combinatie van A-, A2-, B- en D-renners. Nu nog een jeugdploeg en we zijn allround! Het was eerst nog een beetje frisjes maar al snel kwam de zon aan de horizon. Via Avantis ging het naar Swinkels, op de Beitel, waar gestopt werd om dat we er eentje misten. Hans Besse was achtergebleven. Na telefonisch overleg bleek dat hij bandenpech had, waardoor hij moest afhaken. Heel jammer! Verder ging het naar Elkenrade en Wijlre. Onderweg waren er verschillende fotoshoots, waarbij we de opdracht hadden gekregen om vooral niet te zwaaien. Je raadt het al.we konden het niet laten! Maar toch ogen de foto's zeer professioneel, al hebben we niet allemaal het figuur van Alberto Contador. Na een paar pittige klimmetjes, waarbij we ingehaald werden door solexen, kwamen we aan in Epen. Met de hele club, inclusief Annie Knoben en Resie Jongen, zaten we lekker in het zonnetje aan een heeerlijk groot stuk vlaai. Na een tweede kop koffie en een groepsfoto vervolgden we onze rit via Mechelen naar Bocholtz. Twee maal reden we mee in de Sacramentsprocessie waarbij we het tempo aan de harmoniemuziek aanpasten! Kortom, de Henk Jongen Classic was ook dit jaar weer geslaagd, en zorgde voor een fijn clubgevoel bij de leden van TourClub 83.
(geplaatst op 8-7-2014 door Maria Ritterbex)
Jammer van de foto's
Afgelopen zondag werd de Henk Jongen Classic verreden, onze gezamenlijke clubrit. Net als in 2013 legde een professioneel fotograaf de activiteit vast op de plaat. Na zijn ervaringen van de vorige keer was het verzoek aan de renners vooral niet naar de camera te zwaaien omdat de foto's hierdoor niet meer te gebruiken zijn voor een wielerclub met een sportieve uitstraling. Dit hadden de renners zich goed in de oren geknoopt. De eerste de beste plek waar de fotograaf zijn standpunt had ingenomen begonnen ze...massaal te zwaaien. De foto's zijn gemaakt, maar hebben geen waarde. Misschien is verkoop aan het VVV nog een optie...
Naarmate de rit vorderde bleken de armpjes niet meer goed de hoogte in te gaan. De gelukte foto's zijn hier te bewonderen: foto's HJC 2014.
(geplaatst op 24-6-2014)
Een heuse bergetappe in Limburg
Nadat ik eerder dit seizoen had aangegeven met Pascal Bastian Limburgs Mooiste te willen fietsen, moest het er afgelopen zaterdag maar van komen. Ik had een aantal dagen van te voren op de website van LM de route van de rode lus bekeken en schrok daar danig van. Ik realiseerde mij dat 175 km en 2000+ hm meer zou zijn dan ik ooit op een dag gereden had. Maar ik wilde mij niet laten kennen en zou mijn uiterste best doen om dat varkentje te wassen.
Zaterdag 07:00 uur gingen we van start. De rit ging via o.a. de Goedenraadsberg, de Eyserbosweg en kuitenbijter "de Dooie Man" naar Gulpen. Daar was de eerste rustpauze. Dat valt toch best mee, dacht ik toen nog. Na het eten van een krentenbolletje en een banaan ging de rit verder bergop via de Rijksweg. Dwars door het zuiden van Limburg met nog meer klimpartijen en via bekende routes richting Eijsden. Onderweg bleek dat de fiets van Pascal in de kleinere versnellingen doortrapte en toe was aan reparatie. De eerste de beste fietsenzaak was in Eijsden en die zouden we dan ook aandoen om de fiets te laten herstellen. Het bleek een losse moer aan het blok te zijn en na 15 minuten en 7,50 euro waren we weer op pad. De tweede rustpauze was in Mesch. 15 Minuten, een mars en nog een banaan en de rit ging weer verder. We zaten ondertussen al tegen de 100 km en besloten een afkorting van 25 km te nemen. Via de Koning van Spanje, Camerig en BelgiŽ naar het hoogste puntje van Nederland. Het Drielandenpunt was de laatste rustplaats en ondertussen hield ik al dat klimmen wel voor gezien en hunkerde ik naar de vlakke wegen van de Flevoland en Zeeland. In de staart van de rit zaten echter nog een paar gemene klimmetjes op Duits grondgebied. Om 15:30 uur waren we weer thuis. Resultaat van deze rit: 150 km in tijd van 7 uur gefietst, 2000 hoogtemeters, oneindig veel klimpartijen, 4 broodnodige pauzes, geen valpartijen, weinig pech, moe, spierpijn en dorst. Afgesloten werd de dag met een warm bad, een vette hap (die had ik dik verdiend) en een filmpje naar eigen keuze (vrouwtje was niet thuis).
(geplaatst op 21-6-2014 door Pierre Kobben)
Echte professionals?
Onze mannen behoren tot een elitegroepje renners van Limburg. Die indruk bestaat tenminste. Ze krijgen de kont nagedragen; thuis door het vrouwtje en in de koers is er ook altijd wel iemand die voor hen zorgt. Dan mag je je al zo ongeveer professional noemen want je hoeft alleen maar te fietsen.
Zondag stond voor de A-renners een loodzware route op het programma: de Elfheuvelenrit. En dat met die hitte! Renners hebben de mogelijkheid (misschien wel de plicht) de route tot in alle details voor te bereiden. Toch wisten ze bij de start uitsluitend de naam van de rit. Geen idee wat hen te wachten stond. Anders was de wielkeuze van menig renner misschien iets anders geweest... Ook kwam Pierre Bindels er na enkele kilometers achter dat 'zijn' Tiny de bidons niet in de houders had geplaatst. Die stonden nog mooi op het aanrecht, gevuld met heerlijke sportdrank. Met die hitte was dat een blunder om u tegen te zeggen. Pierre ging vervolgens bedelen bij de concurrenten die echter niet thuis waren. Zoals altijd toonde Leon Houbiers zich de perfecte ploegmakker en gaf Pierre ťťn van zijn bidons. Die nam hij heel blij in ontvangst om vervolgens toch chagrijnig de rit te vervolgen. Hij had de bidon met water gekregen terwijl hij liever die met sportdrank had willen hebben...
Maar dan de rit, die ooit eens door John Bindels in een dolle bui is samengesteld en vrijwel nooit volledig is afgelegd. Dit keer waren er van de 6 gestarte renners maar 3 (Pascal Paulissen, Jos Claessens en Paul Knoben) die de hele rit uitreden!
(geplaatst op 11-6-2014)
Hoe een treintje ontspoort
Op tv kun je het geweldig aanschouwen. Vanaf de motor of met de helikopter in beeld gebracht. Het 'treintje' dat renners van dezelfde ploeg wel eens vormen om vluchters te achterhalen of een sprint voor te bereiden. Het meest perfecte voorbeeld is een ploegentijdrit. De renners draaien als een geoliede machine rond en nemen om beurten de koppositie. Dat gaat niet vanzelf. Hierbij moet worden nagedacht en het is vooral de kunst je ploeggenoten niet 'stuk' te rijden als je zelf heel sterk bent.
Bij TC83 proberen ze dit ook wel eens in de praktijk te brengen. Vaak lukt dit niet goed, om allerlei redenen. Maar afgelopen zondag tijdens de A-rit leek een nieuwe poging te slagen. De route ging via Eupen naar de Baraque Michel, een 12 km lange klim, niet echt steil en zelfs in een hoog tempo te fietsen. De eerste kilometer is iets moeilijker en door het hoge tempo werd de groep in tweeŽn gesplitst. De vijf renners aan de kop probeerden in een strak tempo te rijden zoals hierboven geschetst. Kop over kop deed iedereen zijn best om het tempo gelijk te houden en de kameraden niet in moeilijkheden te brengen. Dit ging een tijdje wonderbaarlijk goed...totdat de achtervolgers hier anders over dachten. Twee renners wisten de kopgroep na een kort afdalend gedeelte te bereiken en eentje van hen passeerde de groep en nam resoluut de kop over. Helaas in een tempo dat een stuk hoger lag. Het goed draaiend treintje was meteen ontspoord. Er werd niet meer gedraaid. Ook toen de koprijder werd gemaand zich naar achteren te begeven lukte het niet meer. De geest was eruit...
(geplaatst op 7-6-2014)
Pinarello-behoefte
TC 83 pinarello koga Marcel op zijn beurt zou wel eens graag op een Pinarello willen rijden. Maar ook nu weer helaas, want het zijn kinderfietsjes voor hem. Gelukkig blijft hij trots op z'n eigen ros, een aluminium Koga.
(geplaatst op 24-5-2014)
Kleine jongens worden groot?
TC 83 Eifel kleine man Vorig jaar lukte het nog niet. Onze 'kleine man' Robbie Ritzen keek altijd vol ontzag naar het enorme aluminium ros van Marcel Demers. Ooit zou hij hier eens op willen zitten. In een jaar tijd kan veel gebeuren en de meeste kleine mannen worden dan wat groter. Dus wilde Robbie het eens proberen om het zadel van Marcel's fiets te bereiken. Met enige hulp lukte dit...maar helaas, daar bleef het ook bij want de pedalen bereikte hij nog niet. Nog even geduld, Robbie!
(geplaatst op 24-5-2014)
Garmin versie nul-punt-nul
TC 83 uit garmin In het A-peloton rijden 3 renners die gebruik maken van een Garmin. Het kiezen van de juiste afslag leidt niet meer tot discussie en verloopt vlekkeloos. Op een enkel momentje na dan... Groot is de paniek als blijkt dat er geen enkele 'Garmin-renner' de rit meefietst. Het begon de dag vůůr de rit. Pierre Bindels kreeg opdracht de route goed te bestuderen ťn te onthouden. Een zware opgave, maar Pierre is vindingrijk en had er snel iets op gevonden. Jarenlang was hij de maker van de geplastificeerde routekaartjes dus de oplossing was snel bedacht. Zijn companen waren er hartstikke blij mee...totdat Pierre door een spaakbreuk moest afhaken...
(geplaatst op 21-4-2014)
DŤ douche
TC 83 douche De zondagsrit van de A-ploeg was er eentje die (vergeef me de terminologie) vrijwel volledig met het hol open werd afgewerkt. Op kop was het 'knallen' en niet op kop was het 'harken'. De route voerde over Belgisch grondgebied richting Tongeren. Een rit die in ieders agenda staat aangeduid als een ritje met een formule 1-karakter.
Leon Houbiers deed het in een ander tempo, en ook in een ander gebied en terrein. Met zijn zonen bracht hij de tourversie van Parijs-Roubaix tot een goed einde. Een prestatie uit de categorie 'speciaal'! Na afloop wachtte voor alle stoempers die heerlijke douche. Voor de meeste renners thuis maar voor Leon in Roubaix op ťťn van de meest historische plaatsen. Oůk speciaal...
(geplaatst op 18-4-2014)
Wel Willy, geen Willy
De geplastificeerde routebeschrijvingen met de plaatsnamen erop zitten nog volop in het geheugen van de 'oudere' TC83-renners. Inmiddels hebben we dit weer jaren achter ons en maken we inmiddels gebruik van uitgezette routes op de website www.routeyou.nl. De renners kunnen zich in de dagen voor de rit diepgaand voorbereiden op de exacte route, die ingetekend in de kaart perfect is te volgen. Zelfs downloaden naar het navigatiesysteem behoort tot de mogelijkheden.
Willy Janssen is nog van de 'oude stempel'. Al is hij van mening dat hij met de tijd is meegegaan omdat hij geen gebruik meer maakt van de geplastificeerde routebeschrijvingen. Hij maakt inderdaad gebruik van www.routeyou.nl. Alleen, hij kijkt niet naar de ingetekende route op de kaart, hij kijkt naar de plaatsnaamopsomming ernaast. Voor de rit van afgelopen zondag stond daar 'Heerlerbaan' bij genoemd. En omdat de rit al om 8 uur begon (dit vond Willy iets te vroeg) stuurde hij een bericht naar alle A-renners dat hij bij tankstation Brouwers in Heerlerbaan op de groep zou wachten. Ware het niet dat de route nžet daar langs zou komen. De situatie leidde bij de start al tot discussie en tijdens de rit, bij het indraaien van de Drievogelstraat, ontstond volop consternatie. De ene renner wilde de route volgen, de andere wilde Willy afhalen. Uiteindelijk werd voor Willy gekozen, die verbaasd was over de situatie die hij gecreŽerd had. De discussie bleef tijdens de beginfase van de rit. Gelukkig toonde Willy zich uiteindelijk de meest verstandige: hij zal de volgende keer gewoon starten vanuit Bocholtz...
(geplaatst op 8-4-2014)
Uit die kleding!
TC 83 uit de kleding zondagsrit Het was een uitzonderlijk mooie dag waarop de zondagrit werd verreden. Enig nadeel hierbij was dat we nog in maart leven en de starttijd van de A-ploeg vroeg was. Fris dus, om niet te zeggen koud. De renners kozen er dus voor om gekleed met met beenstukken, armstukken en hesje te starten. De rit ging door WalloniŽ en de ene helling volgde na de andere. Toen ook nog de zonnestralen krachtiger werden, liep de temperatuur bij de jongens snel op. Nabij Limbourg werd een plaspauze tevens benut voor een heuse striptease. Alle 'losse' kledingsstukken werden uitgetrokken, hetgeen een mooi schouwspel opleverde. Gelukkig is deze streek in BelgiŽ bijzonder verkeersarm dus niemand die het zag. Op de door de groep gemaakte foto's rust helaas een publicatieverbod!
(geplaatst op 31-3-2014)
Kijkcijfers L1
TC 83 L1 kijkcijfers Sweikhuizen Tom Bloem De uitstraling van de renners van TC83 gaat verder dan het peloton. Dat wisten we al. De belangstelling voor onze renners is groot. Het verzoek om te fietsen in een commercial en het figureren in een bioscoopfilm duiden hierop. Afgelopen weekend wilde L1 haar kijkcijfers opkrikken. Dat lukte zonder problemen want onze jongens stonden er weer gelikt op. Weliswaar 'van achteren' maar misschien schoten de cijfers juist daarom de lucht in...
(geplaatst op 12-3-2014)
Een zonovergoten openingsrit 2014
Na een winter die eigenlijk geen winter was, een aantal MTB-tochten, oefenritten thuis voor de buis en een 4-tal ritten op de racefiets was ik klaar voor de openingsrit 2014. Voor alle zekerheid heb ik nog een sms'je naar Hein Vaessen gestuurd om zeker op tijd te zijn, want de twijfel was groot. De openingsrit voor de A-groep stond op 9.30 uur gepland en die van B-groep om 10.00 uur. Op de jaarvergadering bleek 09.30 uur afgesproken te zijn. In de korte broek en met lange mouwen op de fiets, energydrank in de houder, handschoentjes aan. Niets vergeten? Op naar ons gebruikelijke trefpunt! Gezellige drukte was het daar. Shit, mijn helm vergeten dus snel terug en dat ding gaan halen. Er werden nog een aantal groepsfoto's gemaakt waarna de A-groep snel vertrok. De B-groep stond ook op het punt om te vertrekken en liet de nieuw gevormde A2-groep (John Bindels en ondergetekende) een beetje verloren achter. We misten Hans Besse nog, die wel reeds onderweg was. Wij besloten om alvast aan te rijden en Hans onderweg op te pikken. Echter de eerste die aansloot was oud- en tevens weer nieuw lid Pascal Bastian, en nadat Hans ook was aangesloten begonnen wij aan de geplande tocht richting Vaals. Hoge nood van Hans leidde echter al vroeg in de rit tot een aanpassing van de route, die via Holset en Gulpen richting Euverem verder ging. Onderweg overal bezette terrasjes, fietsers, wandelaars en cabrio's onderweg. Het leek wel zomer en dat in het begin van maart. Ongekende luxe voor de opening van het seizoen. Koffie werd bij Chriske genuttigd en hierna ging de rit via de Sibbergrubbe en de Klapstraat verder huiswaarts. Onderweg nog onze collega's van de B-groep opgepikt en via Avantis werd de thuishaven bereikt. Een prachtige route en een mooie eerste fietsdag. Op naar volgende week waar wij in onderlinge afspraak ook weer om 9.30 uur willen vertrekken in tegenstelling tot hetgeen op de website staat.
(geplaatst op 12-3-2014 door Pierre Kobben)
We zijn gestart!
TC 83 we zijn gestart Afgelopen zondag werd het officiŽle startsein gegeven van het fietsseizoen. Vanwege de zachte winter hebben vele renners de fiets niet aan de kant gezet en dat bleek wel tijdens de rit van de A-ploeg. Mede door het bijzonder aangename weer vloog de beuk er al snel in. Dat het tempo vervolgens nauwelijks stilviel gaf het gemiddeld snelheidscijfer perfect aan: 27,6!
Deze zondag waren er twee opmerkelijke zaken te constateren. Voor het eerst dit jaar ging er een A2-ploeg van start. In het leven geroepen voor niet-in-vorm-zijnde A-renners en ook B-renners die een tandje willen bijschakelen. De tweede verandering was nog veel opvallender. Maria Ritterbex sloot zich als dame voor het eerst bij de B-ploeg aan! En het ging wonderbaarlijk goed. Ze voelde zich als een vis in het water. Of moeten we zeggen als een Marianne Vos tussen de kerels?
(geplaatst op 12-3-2014)
Over hoe je niet moet overwinteren
Dat we een echte 'fietswinter' achter ons hebben is te merken aan de conditie waarin de A-rijders momenteel verkeren. Het tempo wordt bewust laag gehouden omdat vooral de afstand voorop staat. De geplande tochten zijn niet voldoende om aan de gewenste kilometers te komen, dus vooraf en achteraf worden er ommetjes gemaakt. Dit geldt evenwel niet voor Willy Janssen. De afgelopen maanden had Willy elk weekend weer een andere smoes. Vogelshows (we hebben nooit geweten dat er zoveel shows in het land worden georganiseerd), wekenlange verkoudheid,... enfin, de meest gekke berichten kwamen vanuit Heerlerbaan. Maar ondertussen werden alle renners via Whatsapp wel volop aangemoedigd door Willy. Het maakte niet uit wat je deed, of dit nu een fiets- of carnavalsactiviteit was, Willy moedigde onvermoeibaar aan. Maar...in de koers is geen schim meer van onze Willy te bekennen. Hij mist de kracht, de conditie, de timing, de geslepenheid en zijn overbekende punch. Gelukkig kende hij afgelopen zondag de route niet. Steeds hoorden we dat hij een kortere weg zou nemen maar ook steeds weer bleef hij bij de groep omdat hij het niet vertrouwde. Bang om te verdwalen natuurlijk. En uiteindelijk...voerde de route langs zijn huis! Willy was blij dat hij thuis was, dodelijk vermoeid. Was dit vorig jaar ook niet zo?
(geplaatst op 25-2-2014)
Jaarverslag 2013
Alleen Pierre Bindels kan het zo maken en voordragen: het jaarverslag van de club in rijm! Klik hier.
(geplaatst op 25-2-2014)
Op de barricades
De 'afdeling' Bocholtz van TC83 was afgelopen vrijdag in alle staten. Het ging dit keer niet over fietsen maar over het LVK, het Limburgs Vastelaovesleedjes Konkoer. Een Bocholtze zanggroep zou voor het eerst in de geschiedenis de eerste plaats binnenhalen. Alle telefoons die zijn gekoppeld in de WhatsApp-groep piepten vrijdagavond onophoudelijk. Zeker toen bleek dat de groep de eerste plaats bij lange na niet haalde. De Bocholtze renners vonden dit "durchjestoge kaat", ondeskundigheid van de vakjury en wilden in hoger beroep, in cassatie, op de barricades...
Tijdens de eerste zondagsrit van de A-ploeg waren de gemoederen nog niet bedaard. Het tempo zat er dan ook niet in. Er werd veel gepraat over...juist, het LVK. De renners uit de 'buitengebieden' moesten het tempo maken. En plakten er en passant nog een ommetje aan vast. De Bocholtze renners gingen straight home...moe van het discussiŽren...
(geplaatst op 18-2-2014)
Nieuwjaarswandeling
TC 83 nieuwjaarswandeling De eerste zondag van het nieuwe jaar wordt stilletjes aan een traditie bij TC83. Met een stevige wandeling rond Simpelveld en Bocholtz werd het nieuwe clubjaar weer van start geschoten. Ook bij deze activiteit werd het tempo hoog gehouden want...bij terugkomst wachtte de stevige bonensoep van Maria en Ton Ritterbex. Het was een zeer geslaagde openingsactiviteit waarbij het aantal deelnemers dat van vorig jaar weer overtrof!
(geplaatst op 7-1-2014)
  TC '83 Bocholtz weetjes
TC '83 Bocholtz
TC '83 Bocholtz
TC '83 Bocholtz
TC '83 Bocholtz
TC '83 Bocholtz weer